تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت نود :
سخت نفس نفس میزدم به خاطر پایین آمدن از پلهها بدجور هم شکم و پایم درد گرفته بود؛ امّا سعی کردم عادی باشم و گفتم:
- بله؛ دارم میرم دیگه.
سر تکان داد و با سماجت برای بیشتر دانستن گفـت:
- خیره ان شاء الله، به نتیجه ای هم رسیدید؟
دلم میخواست بگویم به او چه ربطی دارد؟ امّا این کار را نکردم. به جایش تنها با عجله از کنارش رد شدم و گفتم:
- خیره، خیره...
به سمت خروجی شر
مطالعهی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۷۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
نفطنفطلژاز
0این نظر ممکن است داستان رمان را لو داده باشد

مریم دولتیاری | نویسنده رمان
خوبه حدستون نزدیکه😅
۳ سال پیشاسرا
0دانیاردانیارتوچه میدونی که همه زنجیربهم وصلی عالیه عیدتون مبارک
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
عید شما هم مبارک ممنون از همراهیتون🩵
۳ سال پیشملیکا
0عالییی ممنون مریم جان عالیه🫠😍 عیدیمونم بده دیگه🥲💙
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...

نفطنتلادن
0منظورم بابای دانیاره